Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. X

Serwis


Technologia montażu elewacji kamiennych

Technologia montażu elewacji kamiennych

Przygotowanie i organizacja prac. Część 5

Sprawna realizacja kilku tysięcy metrów kwadratowych elewacji kamiennej to obecnie przede wszystkim wielkie wyzwanie organizacyjne i logistyczne. Dlatego prace nad realizacją takiego zadania rozpoczynają się, gdy architekci głowią się jeszcze nad projektem wykonawczym. W konsultacjach z generalnym wykonawcą musi zostać ustalona kolejność montażu poszczególnych ścian elewacji czy ich fragmentów. W oparciu o takie pisemne ustalenia należy opracować kolejność kończenia poszczególnych etapów prac projektowych i tworzenia list warsztatowych dla elementów kamiennych, aby wdrożyć ich produkcję.

Działania te uruchamiają całą logistykę dostaw na budowę: kamienia, systemu kotwienia, wełny mineralnej i materiałów pomocniczych, a co najważniejsze, kolejność montażu i przestawiania rusztowań niezbędnych dla naszych prac. Czasami, na niektórych budowach, można liczyć na porozumienie z firmami montującymi okna i korzystać z tych samych rusztowań, co częściowo pozwala zredukować koszty, ale nie jest to zjawisko powszechne. Trzeba w tym miejscu pamiętać także o konflikcie potrzeb: rusztowania dla okniarzy mogą być bliżej surowej ściany niż dla potrzeb kamieniarzy. Rusztowanie do montażu elewacji kamiennej jest odsunięte od surowej ściany budynku o około 25 – 30 cm.

Ponadto dla prac kamieniarskich znacznie wygodniejsze jest rusztowanie o szerokości podestów 100 cm. Także dopuszczalne obciążenie użytkowe pomostów powinno wynosić 3,0 kN/m2, gdy tymczasem do innych prac wystarcza na ogół 1,5 - 2,0 kN/m2. Rusztowanie jest podstawowym elementem bezpiecznej i komfortowej pracy ludzi montujących elewacje kamienne i musi być postawione przez firmę spełniającą wszystkie wymogi BHP i norm obowiązujących w tym zakresie. Rusztowania kosztują i to wcale niemało, więc termin postawienia rusztowania musi być dobrany bardzo starannie. Zanim zaczniemy je stawiać, na budowie powinien już być zgromadzony niezbędny zapas kamienia. Należy pamiętać, że w zależności od stopnia skomplikowania kamiennej fasady montażyści potrafią zmontować od 2 do 10 m2 okładziny kamiennej dziennie na osobę. Trzeba to uwzględnić, planując zapas kamienia (wyprzedzenie dostaw) i harmonogram dostaw.

Jeśli już rusztowanie stoi i zostało dopuszczone do użytkowania, możemy wejść na nie i rozpocząć prace inwetaryzacyjne ściany, na której ma być zmontowana elewacja kamienna. Projekt elewacji dokładnie określa rodzaj i grubość ocieplenia oraz lokalizuje lico okładziny kamiennej. Wyprowadzamy więc w osiach projektowych ściany stałe piony, do których będziemy równać lico elewacji i łączymy je poziomo naciągniętymi drutami stalowymi lub sznurami. Powstała siatka pozwala sprawdzić, czy ściana (najczęściej żelbetowa) nie ma zbyt dużych wybrzuszeń, czy odchylenia od prostoliniowości i od pionu mieszczą się w granicach normy oraz nie utrudnią montażu ocieplenia i elewacji kamiennej. Zbyt duże odchylenia mogą spowodować, że „zgubimy” pustkę wentylacyjną, co w efekcie uniemożliwi prawidłowe funkcjonowanie całej elewacji. To jest bardzo poważny problem, który musi zostać rozwiązany wspólnie z wykonawcą ściany surowej i zleceniodawcą montażu elewacji kamiennej.

Jeśli ściana jest nierówna, to najprościej byłoby odpowiednio daleko odsunąć się z licem kamienia, aby zachować minimum 2 cm pustki wentylacyjnej. Ale odsunięcie lica kamienia, choćby tylko o 1 cm, to konieczność przeprojektowania całego systemu kotwienia. Musimy zamówić nowe, dłuższe i mocniejsze kotwy. Zawsze wtedy rodzi się pytanie: kto za to ma płacić? Poza tym zmienią się wymiary skrajnych płyt kamiennych (w narożnikach) elewacji. Zmienią się wymiary węgarków okiennych i okapników. Takie działanie pociągnie za sobą również zmianę innych projektów dla elementów łączących się z elewacją, np. obróbki blacharskiej dachu czy attyk. Często jedynym rozwiązaniem okazuje się wtedy zamiana, w obszarach kolizyjnych, wełny mineralnej (skalnej) na cieńszą, ale o lepszym współczynniku przenikania ciepła.

Równocześnie rozpoczynamy trasowanie ściany pod wiercenie otworów dla późniejszego osadzenia kotw trzymających elementy kamienne elewacji. Gdy miejsca otworów pod kotwy są już zaznaczone, można przystąpić do wiercenia. Silni mężczyźni wyposażeni w odpowiedni sprzęt (młoty udarowe elektryczne lub pneumatyczne) nawiercają ścianę jak ser szwajcarski otworami o głębokości 8 – 10 cm (głębokość zależy od długości kotwy). Tu pojawiają się kolejne problemy.

1. Ściana żelbetowa jest zbrojona, a w niektórych miejscach (słupy, podciągi) nawet bardzo gęsto zbrojona i nie ma jak wywiercić otworu, a nie można naruszyć zbrojenia.

2. Drgania od udaru młota przy cieńszych (12 cm i mniej) ścianach żelbetowych powodują, że przewiercamy się na wylot, gdyż po drugiej stronie odskakują stożki żelbetowe, zostawiając w ścianie kratery z dziurą na wylot.
W pierwszym przypadku należy zmienić sposób kotwienia na kotwy spawane do płytek markowych lub konstrukcji ze stali nierdzewnej, a w drugim przypadku mamy dodatkową pracę, bo ktoś od wewnątrz musi pozalepiać odpowiednim betonem te dziury.

kamieniarstwo
Widoczne linie trasowania i wywiercony otwór.


blaty kuchenne
Widok przewierconych otworów od tyłu ściany.

nagrobki
Widoczne kratery w tyle przewierconych otworów.

Gdy mamy już odwierconą ścianę, możemy przystąpić do montażu ocieplenia z wełny mineralnej (skalnej). Obecnie pod elewacje kamienne stosuje się wełny mineralne z welonem szklanym na powierzchni. W tym przypadku welon pełni rolę głównie izolacji wiatrowej oraz poprawia właściwości hydrofobowe wełny. Płyty montujemy welonem na zewnątrz. Przy montażu wełny należy stosować się do zaleceń producenta odnośnie do ilości i rodzaju kołków potrzebnych do przytwierdzenia wełny na ścianie. Należy zwracać uwagę, aby poszczególne płyty ściśle do siebie przylegały. Bardzo starannie należy izolować wszystkie miejsca szczególnie narażone na mostki termiczne, czyli wykończenia przy oknach i drzwiach.

W następnej części cyklu zajmiemy się instalacją płyt kamiennych na elewacji.

Sławomir Mazurek

Więcej praktycznych informacji na temat wykorzystania kamienia w budownictwie, w architekturze, także w architekturze krajobrazu i przy urządzaniu ogrodów, znajdziesz, Drogi Czytelniku, w książce M. W. Lorenca i S. Mazurka „Wykorzystać kamień”.

Szczegółowo z tematyką książki można zapoznać się, a także ją kupić, na stronie internetowej: www.WykorzystacKamien.pl.





Zobacz również:


Komentarze:


Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy


Dodaj komentarz na Facebooku

2019-12-16
USD
S: 3,7913
K: 3,8679
CHF
S: 3,8586
K: 3,9366
EUR
S: 4,2281
K: 4,3135